Date Ideeën Tilburg: 13 plekken met alle details

Jullie spelen zeven duels tegen elkaar, verdeeld over tien games: mikken, reageren, onthouden, bluffen. De score loopt live mee op je telefoon en aan het eind heeft er één gewonnen. Bij het standaardpakket zit een persoonlijke ontvangst en één drankje per persoon. Doordeweeks bestaat er een kortere Power Hour van zes duels en een variant waarbij je acht duels voor de prijs van zeven speelt.

Dit is onze eigen zaal, dus lees het oordeel navenant. Wat het voor een eerste date bruikbaar maakt: je hoeft geen gesprek op gang te houden. Bij een etentje zit je tegenover elkaar met een menukaart als enige onderwerp; hier is er om de paar minuten iets nieuws te doen, en dat vult de stiltes zonder dat iemand zijn best hoeft te doen. Je ziet bovendien vrij snel hoe de ander omgaat met winnen en verliezen, wat een efficiëntere kennismaking is dan de meeste eerste gesprekken.

Wat het niet is: romantisch. Er brandt geen kaars, het is een zaal met spelinstallaties en meestal ook ander publiek. Voor een jubileum of een avond met zachte muziek kijk je verderop op deze lijst.

Jullie lopen door de zalen van een voormalige wolspinnerij die is omgebouwd tot museum voor hedendaagse kunst. De oude wolhokken staan er nog en doen nu dienst als kleine kabinetten, wat betekent dat je om de paar meter in je eentje in een ruimte staat en daarna weer bij elkaar komt. Achter het café ligt een tuin, alleen bereikbaar via het terras, en dat is de plek waar je even gaat zitten als je genoeg gezien hebt.

Op donderdagavond draait er een apart programma: tussen 17:00 en 20:00 uur is de toegang gratis voor iedereen, reserveren hoeft niet, en er lopen gratis rondleidingen mee voor wie liever iets hoort dan zelf raadt. Deze zomer staat er op donderdagavond bovendien muziek onder de naam Thursday Tunes.

Voor een eerste afspraak doet dit adres precies wat het moet doen. Het kost op donderdagavond niets, dus niemand voelt zich verplicht om er iets van te maken, en als het na twintig minuten niet loopt, wandel je naar buiten zonder dat er een rekening of een gereserveerd tijdslot tegenover staat. Ondertussen hangt er om de hoek steeds iets nieuws waar je iets van kunt vinden, wat een stuk makkelijker praat dan een tafel met twee menukaarten. Zijn jullie allebei nog geen 27, dan geldt de gratis entree trouwens elke openingsdag.

Voor een avond met iemand die je al jaren kent werkt het net zo goed, maar dan om een andere reden: het is er stil, de zalen zijn hoog en de tuin achter het café is een van de weinige plekken in de stad waar niets van je gevraagd wordt. Kies dan wel een gewone donderdag en geen derde donderdag van de maand, want dan neemt het programma PUNCH het museum over en wordt het drukker.

De eerlijke beperking: buiten donderdag sluit het museum om 17:00 uur. Op elke andere dag is dit dus een middagdate, geen avonddate.

In de Piushaven liggen de boten van twee aanbieders, en bij allebei staat er een schipper aan het roer. Tilburg AHOI is een vrijwilligersstichting met drie schepen: de Tilia, een tot rondvaartboot omgebouwde groenteschuit waar er 26 op kunnen, en daarnaast de elektrische fluisterboten Waterlander en Waterjuffer, die er ieder twaalf hebben. Je huurt zo’n boot als geheel, en er staat nergens dat je hem vol moet krijgen: met zijn tweeën huur je dus dezelfde boot als een gezelschap van twaalf. Eten en drinken mag je zelf meenemen.

De tweede is Borrelboot de Bourgondiër, een praam die als drijvend café is ingericht met loungebanken, statafels, een barbecue en een speaker voor je eigen muziek. Die draait op drankarrangementen en is gebouwd op zo’n twintig man, dus voor twee personen is dat het verkeerde formaat.

Een fluisterboot met alleen jullie tweeën erop levert een sfeer die je in een zaal of aan een tafel niet nabootst. Er is geen motorherrie, je zit laag bij het water, de stad schuift langzaam voorbij en er is geen ober die om de tien minuten komt vragen of het smaakt. Voor een avond met iemand met wie je al lang samen bent, of voor een verjaardag die geen restaurant hoeft te worden, is dit een terechte uitgave.

Voor een eerste afspraak raad ik het af, en dat heeft twee redenen. De eerste is dat je een uur lang niet weg kunt: als het gesprek stroef loopt, zit je alsnog vast tot de boot weer aanlegt. De tweede is de rekening, want je betaalt de hele boot en niet twee stoelen. Een uur kost € 137, dus voor jullie tweeën komt dat neer op ruim € 68 per persoon, en dat is een fors gebaar voor iemand die je net kent.

Bedenk verder dat een schipper meevaart. Die hoort alles wat er gezegd wordt, en dat is niet erg, maar het is wel goed om te weten dat jullie niet alleen zijn.

Jullie kijken een film die je in de grote ketens niet vindt. Cinecitta is van oudsher een arthousehuis en zegt zelf dat het geen blockbusters draait maar films uit alle windstreken, dus je zit vaker bij een Europese of Aziatische titel dan bij een sequel. In het pand aan de Willem II-straat worden al sinds 1904 films vertoond, eerst door rondtrekkende gezelschappen met eigen apparatuur, vanaf 1916 in een vaste zaal. De naam wisselde in de loop van de eeuw van De Nieuwe Bioscoop naar Cinema Royal, Camera en Ambassade, en heet sinds 1983 Cinecitta.

Het gebouw is inmiddels een rijksmonument dat in 2012 grondig verbouwd en gerestaureerd is, en dat jaar tweede werd bij de NRP Gulden Feniks restauratieprijs, achter het Mauritshuis. Eind 2020 kwamen er nog twee ondergrondse filmzalen bij, met een atrium ertussen. Twee huisregels bepalen de avond: er zijn geen voorfilms en geen pauze, en vanaf vijf minuten na aanvang word je niet meer toegelaten. Je bent dus op tijd, of je bent te laat.

In hetzelfde pand zit Ristobar29, het eigen restaurant van het huis. De keuken draait alle dagen: lunch van 12:00 tot 15:30 uur en diner van 17:00 tot 21:00 uur. Daardoor kun je eten, kijken en naborrelen zonder ooit je jas aan te trekken.

De reden om hier te zitten is de combinatie onder één dak. Eerst aan tafel, dan de zaal in, daarna nog iets drinken in de foyer: dat is een complete avond zonder verplaatsingen, en op een winteravond scheelt dat meer dan het lijkt. Voor stellen die al langer samen zijn is dat prettig, en een arthousefilm geeft na afloop vanzelf iets om over te praten, wat bij een doorsnee actiefilm zelden lukt.

Voor een eerste date is het lastiger, en dat ligt aan het format en niet aan de zaal. Je zit twee uur naast elkaar zonder iets te zeggen, en dat is precies de tijd waarin je normaal zou uitvinden of het klikt. Wie het toch wil, draait de volgorde om: eerst eten of iets drinken en pas daarna de film, zodat het gesprek al gevoerd is voordat het licht uitgaat. Reken er dan wel op dat de keuken om 21:00 uur sluit, dus voor een late voorstelling eet je vooraf en niet erna.

Jullie eten in een villa aan de Piushaven waar de kaart alle kanten van de wereld op gaat. ‘s Avonds kun je twee dingen doen. Je kiest à la carte, met voorgerechten rond € 14 tot € 15 (ceviche van dorade, steak tartaar, gyoza’s met pompoen) en hoofdgerechten van € 16 voor gegrilde ijsbergsla tot € 26 voor flat iron steak of harderfilet. Of je laat het los en neemt het Chef’s Menu: 3 gangen € 45 p.p., 4 gangen € 55 p.p. of 5 gangen € 65 p.p., waarbij de keuken bepaalt wat er komt.

Overdag is het een ander adres. Dan zitten er mensen aan de koffie met gebak, aan een feta-avocadotoast van € 13,50 of aan een lange borrel op het terras, en loopt de middag ongemerkt in de avond over. Je kunt binnen zitten tussen de warme kleuren, in de groene binnentuin of buiten aan het water. Boven het restaurant zitten hotelkamers, dus als de avond uitloopt hoeft niemand nog te rijden.

Voor een eerste date is de truc hier: kom overdag of voor een borrel, niet voor vijf gangen. Een verrassingsmenu van de chef duurt makkelijk drie uur en zet je vast aan de avond én aan de rekening, terwijl een lunch of een glas op het terras precies die twee dingen doet die een eerste date nodig heeft: het is gezellig genoeg om te blijven en klein genoeg om na een uur op te staan. De binnentuin en het terras helpen daarbij, want je zit niet in een stille zaal waar iedereen elkaar hoort.

Voor een stel dat al jaren samen is werkt het omgekeerde. Dan is dat Chef’s Menu juist de reden om te gaan: je hoeft niets te kiezen, er komt iets wat je zelf nooit besteld zou hebben, en dat geeft de tafel vanzelf gespreksstof. Het eerlijke bezwaar is dat je vooraf niet weet wat er staat te komen, dus met een kieskeurige eter of een allergie moet je dat bij het reserveren doorgeven en niet ter plekke oplossen.

Jullie lopen een rondje, en dat is echt alles. Het park is in 1898 aangelegd naar een ontwerp van Leonard Springer, op een oude Kempische driehoek van vijf hectare, en hij koos de romantische variant: slingerende lanen, open weiden, verspreide boomgroepen en een halvemaanvormige waterpartij, waar sinds de renovatie van 1996 een fontein in staat. De bloeitijden van de beplanting zijn bewust over het jaar verdeeld, dus in maart ziet het er anders uit dan in september.

Wat het leuk maakt om er samen doorheen te lopen, zijn de details. Bij een deel van de bomen staan naambordjes, en dan blijkt dat je langs een driekleurige beuk, een katsuraboom en een Amerikaanse paardenkastanje uit het openingsjaar loopt. De oudste boom is een Huntingdon-iep die er al ruim vijftig jaar stond voordat het park er was. In de hardstenen rand rondom het park staat het gedicht Roeien (‘s middags) van Martinus Nijhoff gegraveerd, wat een prima aanleiding is om een keer stil te staan. Er staat een draaimolen, en in het weekend programmeert de parkstichting geregeld iets gratis toegankelijks: muziek, theater of een route door het groen.

Dit is de goedkoopste manier om erachter te komen of het klikt, en tegelijk de eerlijkste. Een wandeling kost niets en duurt precies zolang als jullie willen. Loopt het stroef, dan ben je na twintig minuten bij een uitgang en heeft niemand een avond of een rekening verspild. Loopt het goed, dan loop je nog een rondje of steek je over naar het museum aan de overkant, want De Pont staat op Wilhelminapark 1, letterlijk aan het park. Die combinatie van een uur binnen en een uur buiten is voor een eerste date een van de betere formats die de stad heeft.

Wat je erbij moet weten: er is niets in het park zelf. Geen kiosk, geen koffie, geen toilet, dus je haalt vooraf iets mee of je gaat erna pas ergens zitten. En het park ligt ingeklemd tussen de Veldhovenring, de Gasthuisring en de Goirkestraat, dus dat wat je hoort is niet alleen vogels.

Aan de Korte Heuvel, pal naast poppodium 013, zit Rosalie: een bar en restaurant waar op open vuur gekookt wordt. Naast de kaart verkopen ze drie bierproeverijen, alle drie voor € 32,50 p.p. en alle drie met vijf bieren in glaasjes van 0,15 liter.

Fladderen met ‘t Uiltje haalt vijf bieren van deze Haarlemse brouwerij binnen, uit blik of van de tap, in een selectie die elke maand verandert. Dare to Drink Different gaat blind: vijf verrassingsbieren uit uiteenlopende stijlen, met een plateau vol hammetjes uit hun eigen charcuterie ernaast. La Trappe Op, La Trappe Af werkt de reeks van de trappistenbrouwerij af, van Puur naar Quadrupel en dan weer terug omlaag. Hoe lang zo’n proeverij duurt, staat er niet bij.

Het decor doet hier het meeste werk. Binnen is het donker, laag verlicht en het vuur in de keuken is zichtbaar; buiten ligt een terras onder bomen dat het hele jaar door in gebruik is. Op za en zo kun je er al om 14:00 uur terecht en doordeweeks vanaf 17:00 uur, dus dit is een van de weinige adressen in deze lijst waar een afspraak na het werk gewoon kan. Loopt het goed, dan zijn jullie na afloop al in het uitgaansgebied en hoeft er niemand ergens heen.

Voor een eerste date is het lastiger. Vijf bieren zijn geen bijzaak maar het hele product, en een alcoholvrije proeverij staat er niet op de kaart. Drinkt een van jullie niet, of niet graag bier, dan zit die twee uur toe te kijken. Daar komt bij dat je je met een reservering en een vast arrangement vastlegt op een avond die niet halverwege afgebroken kan worden zonder dat het opvalt, terwijl je aan dezelfde bar ook gewoon twee losse glazen kunt bestellen en kijken hoe het loopt.

Als jullie elkaar al kennen en allebei van speciaalbier houden, verandert dat oordeel volledig. Dan is dit een van de aangenaamste avonden in het centrum voor een vast bedrag.

Over de groepsgrootte, want die vraag komt terecht: de zaak zegt alleen dat kleine én grote gezelschappen terechtkunnen en publiceert geen minimum en geen maximum. Dat betekent dat er geen gepubliceerde drempel is die twee personen uitsluit, maar ook dat je het niet zwart-op-wit hebt. Bel of mail voordat je met zijn tweeën iets vastlegt.

Je boekt geen entreekaartje maar een ruimte. Mist City Spa heeft er drie, en welke je ook kiest: hij is die hele sessie van jullie alleen. Senses is 60 m² en kost vanaf € 115 voor 2,5 uur, met een Finse sauna, een stoomcabine en een whirlpool voor twee personen. Seasons is 100 m² en begint bij € 125 voor 2 uur, met een jacuzzi met massagejets, infraroodzones en een tweepersoons ligbed in de relaxruimte. Glamour is met 125 m² de grootste, vanaf € 169 voor 2 uur, en heeft een verwarmd binnenzwembad van 24 m² waar de sauna op uitkijkt.

In alle ruimtes staan een smart-tv en een Sonos-installatie, en er is een minibar plus roomservice, zodat drankjes en hapjes bij jullie gebracht worden in plaats van dat je ervoor naar een café loopt. Een massage of gezichtsbehandeling koppel je er los aan vast, vanaf € 65 voor zestig minuten.

De hele reden dat dit werkt, is de deur die dichtgaat. In een gewone sauna zit je tussen onbekenden en let je onbewust de hele tijd op je omgeving; hier is er niemand anders, dus praten jullie zoals thuis, alleen dan in het warme water. Voor stellen die al langer samen zijn en die vooral een avond zonder telefoons en zonder tafel-met-menukaart willen, is dat precies de juiste vorm. Het huis speelt daar zelf op in met het arrangement Romance Retreat van € 80: badjassen, handdoeken en slippers klaargelegd, kaarsen, bloemen, fruit, hapjes en bubbels, alleen boekbaar bovenop een privé ruimte.

Voor een eerste date is het eerlijke antwoord nee, en dat ligt niet aan het adres. Je zit hier twee uur half uitgekleed naast iemand die je nauwelijks kent, in een ruimte die je pas verlaat als de tijd om is, dus de ontsnappingsroute die een goede eerste date nodig heeft ontbreekt volledig. Daar komt hun annuleringsregeling bij: binnen zeven dagen voor de afspraak betaal je de helft, binnen 48 uur het volledige bedrag. Een date die je op donderdag nog kunt afzeggen zonder kosten is dit dus niet.

Karakter zet zes keer dezelfde opzet op tafel en laat jullie kiezen wat erbij gedronken wordt. De High Tea kost € 27,50 p.p. en van dinsdag tot en met vrijdag € 25,50; daar zit onbeperkt thee bij, plus soep, hartige hapjes met sandwiches en bitterbal en iets zoets met huisgemaakte monchou. Bij de alcoholvarianten gaat het andersom: drie drankjes en een royale plank met kaas en gedroogde vleeswaren, gerookte zalm, loempia’s, kipfingers, brood met smeersels en friet met parmezaan. Reken op € 34 p.p. voor High Wine, € 35 voor High STELZ, € 37 voor High Beer en € 41 voor High Gin & Tonic.

Reserveren gaat online via gotable.app en dat moet je een dag vooraf doen. Bijzonderheden zet je in het opmerkingenveld, en wie geen rode wijn lust krijgt iets anders ingeschonken.

Dit is een van de weinige eetformules die op een eerste afspraak niet zwaar aanvoelt. Er zit een vaste prijs per persoon op, dus niemand hoeft aan het eind te bedenken wie wat bestelde of hoe je de rekening netjes verdeelt. Het speelt zich af overdag, en overdag afspreken is sowieso de lichtere variant van iets afspreken: je hebt niet de hele avond op het spel gezet, en er komt vanzelf een moment waarop het klaar is.

Wat het bovendien oplost, is de drankvraag. De High Tea staat gewoon naast de High Beer, dus iemand die niet drinkt zit niet met een glas water toe te kijken en betaalt ook nog minder. Voor een eerste date scheelt dat een gesprek dat je liever niet voert.

De eerlijke kanttekening is de klok. Het restaurant sluit om 17:00 uur op ma t/m do en om 18:00 uur op vr t/m zo, dus je kunt hier niet na het werk terecht. Wie op donderdagavond wil afspreken, moet iets anders zoeken; wie een vrije middag heeft, zit goed. Verwacht ook geen intieme hoek: dit is een ruim, licht restaurant met andere tafels om je heen.

Achter een gevel aan de Spoorlaan zit een gebouwde wereld van ruim veertig kamers, met de hand gemaakt, zonder plattegrond en zonder aangegeven route. Je wringt je door openingen, kruipt tunnels door en komt telkens ergens uit waar je niets van verwacht had. Dertig tot zestig minuten is de richttijd; het tempo bepalen jullie zelf.

Belangrijk om te weten voordat jullie iets afspreken: Doloris noemt dit nadrukkelijk een individuele ervaring en laat je één voor één binnen. Bij het inchecken krijgen jullie de nooduitgangen aangewezen, zodat wie er eerder uit wil dat ook kan.

Begin bij de voorwaarden, want die zijn hier hard. Twaalf jaar is de ondergrens en klimmen en kruipen moet je kunnen; dat is geen aanbeveling maar een toegangseis. Een rolstoel past er niet doorheen, en Doloris weigert je bovendien bij nachtblindheid, een angststoornis, claustrofobie of angst voor kleine donkere ruimtes, epilepsiegevoeligheid en zwangerschap. Daar komt bij dat het personeel je mag weigeren als je meer dan een paar drankjes op hebt, dus een doolhof na de borrel gaat niet door.

Dat maakt het een lastige eerste date. Je weet van iemand die je nauwelijks kent niet of kleine donkere ruimtes een probleem zijn, en de vraag stellen is al ongemakkelijk. Bovendien zijn jullie binnen niet bij elkaar: veertig minuten lang doet ieder zijn eigen ding, en dat is precies het tegenovergestelde van kennismaken.

Waar het wél voor deugt: als jullie elkaar al kennen en de zoveelste avond hetzelfde dreigt te worden. Jullie stappen apart naar binnen, komen na een half uur naar buiten met twee volstrekt verschillende routes in je hoofd, en hebben de rest van de avond iets om over te praten. Zie het als de aanleiding voor de avond, niet als de avond zelf. In de Spoorzone loop je zo door naar een kroeg of restaurant, want eigen horeca heeft Doloris niet meer; boven het doolhof zit tegenwoordig Strøming, een zelfstandige zaak.

Op het abdijterrein van Bierbrouwerij De Koningshoeven, waar sinds 1884 door de monniken gebrouwen wordt, loopt een gids anderhalf uur met jullie langs de brouwerij, de bottelarij en de abdijgebouwen. Er draait onderweg een film van een kwartier over het leven in het klooster, en het laatste kwartier zitten jullie in het proeflokaal met een trappist naar keuze die bij het ticket zit. Het is een reguliere rondleiding, dus er lopen andere bezoekers mee.

De grootste reden om hier met iemand heen te gaan die je nog niet kent, is dat de gids het werk doet. Anderhalf uur lang is er iemand anders aan het woord, is er steeds iets nieuws om naar te kijken en hoeven jullie geen onderwerp te bedenken. Het loopt bovendien af op een vast moment, wat je een natuurlijke uitweg geeft: is het goed, dan blijven jullie in het proeflokaal zitten, en zo niet, dan is het na de laatste zaal gewoon klaar.

Het kost weinig, wat op een eerste afspraak meer waard is dan het klinkt. Voor € 18,50 per persoon heb je een uitje inclusief drankje, en niemand voelt zich verplicht om iets terug te doen. Wie niet drinkt hoeft ook niet af te haken: La Trappe brouwt met Nillis een alcoholvrije trappist, al schenken ze onder de achttien helemaal geen bier, ook geen alcoholvrij.

Twee dingen die je van tevoren moet regelen. De brouwerij ligt in Berkel-Enschot, ongeveer tien minuten rijden vanaf het centrum, dus jullie moeten er samen naartoe of daar afspreken. En het is een rondleiding en geen avondprogramma: de Nederlandstalige tochten vertrekken overdag, dus reken hier niet op een afspraak na het werk.

In een winkel midden in de Heuvelstraat staan bakjes met kralen, zoetwaterparels en schelpen in allerlei kleuren, vormen en materialen. Daaruit kiezen jullie, en daarna loopt iemand stap voor stap met je mee terwijl je je eigen armband of ketting ontwerpt en aan elkaar rijgt. Het duurt twee uur, en materiaal, koffie, thee en een lekkernij zitten bij de prijs in.

Wees hier duidelijk over voordat iemand met de verkeerde verwachting aankomt: dit is rijgwerk. Er komt geen brander, geen soldeerbout en geen vijl aan te pas, dus wie gedacht had samen een ring te smeden komt bedrogen uit.

Samen iets maken werkt anders dan samen ergens naar kijken. Jullie zitten twee uur naast elkaar in plaats van tegenover elkaar, er ligt iets tussen jullie in waar je het over kunt hebben, en je gaat naar huis met iets dat de ander heeft uitgezocht. Dat is voor een stel dat elkaar al kent een van de aardigste manieren om een middag door te brengen, juist omdat het resultaat blijft rondslingeren aan een pols.

Voor een eerste date zou ik het niet doen. Twee uur geconcentreerd priegelen is lang als je elkaar nog niet kent, je kunt niet tussendoor even weglopen zonder dat het opvalt, en je hebt je vooraf per mail of WhatsApp vastgelegd op een tijdstip. Bewaar dit voor een tweede of derde afspraak, wanneer stiltes niet meer betekenen dat het niet klikt.

De organisatorische haak: er is geen online boekingsmodule. Je mailt info@tientilburg.nl of appt 06-43135865 en spreekt af wanneer het uitkomt, en dat vraagt een paar dagen voorbereiding. Spontaan op zaterdagmiddag binnenlopen gaat niet.

Jullie kopen twee gewone entreekaarten en lopen naar binnen. Het TextielMuseum zit in een voormalige wolfabriek en is geen museum met alleen vitrines: midden in het gebouw ligt het TextielLab, waar ontwerpers, kunstenaars en technici samen aan echte producten werken. Bezoekers lopen daar langs en kijken over de schouder mee, langs weven, breien, borduren, tuften, laserwerk en passementerie. Daarnaast zijn er de wisselende tentoonstellingen en de vaste verhalen over de Tilburgse textielindustrie.

Eén verwachting moet je bijstellen: als losse bezoekers gaan jullie zelf niets weven. De workshops en rondleidingen van het museum zijn groepsprogramma’s die je minstens twee weken vooraf aanvraagt. Wat er per persoon los te boeken is, wisselt met de agenda, dus kijk op hun activiteitenpagina of er die dag toevallig iets openstaat.

Voor een eerste afspraak doet dit precies wat je wilt: het kost € 16 en je zit nergens aan vast. Er is geen tijdslot, geen arrangement en geen tafel die twee uur voor jullie gereserveerd staat, dus jullie bepalen zelf of het na drie kwartier klaar is of dat jullie blijven hangen. Ondertussen is er onophoudelijk iets te zien en te horen, en een machine die staat te draaien vult een stilte moeiteloos. Dat is meer dan de meeste musea kunnen bieden.

Het is bovendien makkelijk te combineren. Het museum ligt net buiten het centrum, dus je loopt er vanaf de binnenstad naartoe en daarna weer terug, en die wandeling is de helft van de afspraak.

Wat het niet is: sfeervol. Een fabriekshal is licht, hard en luidruchtig, er lopen andere mensen rond, en er is geen hoekje waar jullie ongestoord zitten. Voor een jubileum of een avond met zachte muziek is dit het verkeerde adres. En dan de klok: om 17:00 uur gaat de deur dicht en op maandag is het museum de hele dag gesloten, dus dit is uitsluitend een dagafspraak.