Indoor Activiteiten Tilburg: 13 plekken waar je droog zit

Je boekt een tijdslot, je meldt je bij de balie en daarna volgt installatie na installatie. Het standaardpakket geeft zeven duels per speler, getrokken uit de tien games die in Tilburg staan: één vraagt om richten, de volgende om reactietijd, weer een andere om durven inzetten. De tegenstanders worden per ronde opnieuw geloot.

De tussenstand staat alleen op je eigen telefoon. Er hangt geen klassement aan de wand van de hal, dus je pakt je toestel erbij of je speelt gewoon door. Bij ieder pakket hoort één drankje.

Dit is onze eigen hal, dus reken hier zelf een korting op af. De reden dat hij in deze lijst hoort, is simpel: er zit geen enkel buitendeel in het bezoek. Van de balie tot het laatste duel blijf je in dezelfde afgesloten ruimte, zonder terras, zonder binnenplaats, zonder stuk waarvoor je de jas weer aandoet. Regen, hagel of dertig graden buiten verandert niets aan het programma.

De tweede reden is de tijd waarop het nog kan. Doordeweeks loopt de hal door tot 22:30 uur, op vrijdag en zaterdag tot middernacht, en boeken kan tot kort van tevoren. Wie om zes uur besluit dat de avond gered moet worden, heeft nog ruimte.

Nu twee dingen die je vooraf moet weten, want ze zijn allebei hard. De eerste: doordeweeks gaat de deur pas om 14:00 uur open. Een regenachtige dinsdagochtend met verveelde kinderen los je hier dus niet op; daarvoor sla je verderop in deze lijst een adres aan dat ‘s ochtends al draait. De tweede: je moet elf jaar of ouder zijn én minimaal 140 cm meten, allebei tegelijk. Een kind van negen komt er niet in, en bij een tienjarige die “bijna” 140 is, meet je eerst thuis.

Wat je hier ook niet krijgt, is een eigen zaaltje. In de FAQ staat het zonder omhaal: extra ruimte om af te huren is er niet, en er spelen tegelijk andere gezelschappen in dezelfde hal. Tegen elkaar spelen doe je alleen binnen je eigen groep, maar alleen ben je niet.

Je loopt een zaal van 1100 vierkante meter binnen en kiest een tafel. Cues & Darts noemt zijn zaal “20 professionele tafels” en splitst die vervolgens uit als tien 9-foot pooltafels, acht libre-tafels van 2,30 meter, vier matchtafels van 284 en één snookertafel. Dat zijn er drieëntwintig, dus hun eigen totaal en hun eigen opsomming kloppen niet met elkaar. Daarnaast hangt er een rij dartbanen en staat er tafelvoetbal.

De bediening komt naar je toe. Hapjes en drankjes worden aan de tafel gebracht, zodat een partij niet halverwege stilvalt omdat iemand naar de bar moet. Wie serieuzer wil spelen kan aanhaken bij de interne competitie of een toernooi; wie gewoon twee uur wil aanmodderen pakt een keu en begint.

Omdat er vooraf niets geregeld hoeft te worden. Reserveren mag, maar het hoeft niet, en met twintig tafels in één hal is de kans klein dat je op een dinsdagavond voor niets komt. Wil je het zeker weten, dan bel je: tafels reserveren kan alleen telefonisch, een online boekingssysteem hebben ze niet.

De prijs is het tweede argument. Een pool- of snookertafel kost € 16,50 per uur en dat bedrag geldt voor de tafel, niet per persoon. Met vier man is dat iets meer dan vier euro per persoon voor een uur. De dartbanen zijn gratis, met één voorwaarde die ze er zelf bij zetten: consumptie verplicht. Bestel dus iets, dan gooi je de hele avond voor niks.

Het spelen zelf gebeurt volledig binnen, in één aaneengesloten zaal. Buiten hoef je niet te komen: het enige stuk buitenlucht dat het pand heeft is een overdekte binnenplaats die na het rookverbod voor rokers is bijgebouwd, en die staat los van waar de tafels staan.

De eerlijke grens zit in het publiek. Dit is een uitgaansgelegenheid die doordeweeks tot één uur ‘s nachts doorgaat en in het weekend tot drie uur, met drank en een biljartzaalsfeer. Op hun eigen site schrijven ze dat jong en oud welkom is, en een minimumleeftijd publiceren ze nergens. Toch zouden wij er geen zevenjarige mee naartoe nemen: een 9-foot tafel komt tot je borst en er is geen enkel kinderaanbod. Voor tieners, studenten en volwassenen is het raak, voor een gezin met kleuters niet.

Je zoekt in de filmagenda een tijd die uitkomt en gaat zitten. Cinecitta heeft vijf filmzalen met 174, 41, 31, 35 en 39 stoelen, en daarnaast Ruimte X, een vlakke zaal van negen bij elf meter die ook als projectieruimte dienstdoet. Wat er draait is arthouse: ze schrijven zelf dat het geen blockbusters zijn maar films voor mensen die niet met de massa meegaan.

Het pand is een rijksmonument uit 1876, ooit het koffiehuis van zangvereniging Souvenir des Montagnards, en het huis noemt zijn oudste zaal de oudste filmzaal van Nederland. Op de begane grond zit Ristobar29, het eigen restaurant annex bar, dat ook opengaat voor mensen die geen kaartje hebben.

De belangrijkste reden voor deze lijst: je kunt hier aan de balie nog een kaartje kopen. Ze publiceren nergens dat je vooraf moet boeken, en de enige harde grens die ze noemen is dat de ticketbalie sluit zodra de laatste film van die dag begonnen is. Wie om acht uur besluit dat de avond binnen wordt doorgebracht, heeft dus nog een reële kans, en met vijf zalen naast elkaar is er meestal wel iets dat past.

De tweede reden is de prijs. Een regulier kaartje kost € 12,50, op vrijdag- en zaterdagavond € 13,50, en voor een voorstelling in Ruimte X betaal je € 10,50. Een sneak preview kost € 9,75. Wie vaker gaat haalt de strippenkaart: zes films voor de prijs van vijf, € 61,50 aan de balie, niet geldig bij events. Cineville wordt geaccepteerd, de Nationale Bioscoopbon ook, en met de Meedoenregeling kun je van ma t/m vr tussen 10:30 en 17:00 uur aan de balie terecht.

Nu de kanttekening die in deze gids telt. Een gewone voorstelling speelt zich volledig binnen af, van de balie tot de zaal tot een borrel achteraf in Ristobar29, en het huis is zeven dagen per week open, ma t/m za van 10:30 tot middernacht en zo tot 22:00 uur. Maar Cinecitta draait deze zomer óók een buitenbios, op zes vrijdagavonden tot en met 11 september, en die staat niet eens in hun eigen pand: hij vindt plaats op de binnenplaats van de buren aan de Willem II-straat 29a en begint om 21:15 uur. Wat een kaartje kost zetten ze op die pagina niet; dat zie je pas in de ticketmodule. Bij regen verplaatsen ze hem naar zaal 1. Voor wie droog wil zitten is de regel simpel: kies een reguliere voorstelling uit de filmagenda en laat de vrijdagse buitenbios links liggen. Er is verder een terras, maar dat is optioneel.

Twee dingen die de avond kunnen verpesten als je ze niet weet: vanaf vijf minuten na de aanvangstijd kom je de zaal niet meer in, en gereserveerde kaarten moet je een half uur van tevoren ophalen aan de balie.

Beneden staat de zaal: zeventien SAM-pooltafels, een snookertafel en een carambooltafel, met daarnaast een sportsbar met zeven tv’s en één groot scherm, dartbanen en een kast vol gezelschapsspellen. Je meldt je, je krijgt een tafel toegewezen en de klok loopt.

Boven ligt waar dit adres in deze gids voor staat: Pixel Play, twee vloeren van oplichtende tegels met geluid erbij. Je speelt met twee tot vijf man tegelijk, rent over de vloer, ontwijkt de verkeerde vakken en scoort punten. Het niveau schuif je omhoog of omlaag, dus een groep waarin de een fanatiek is en de ander vooral kijkt hoeft niet op elkaar te wachten. Grotere gezelschappen wisselen elkaar af.

Twee redenen, en de eerste is de klok. Ze gaan van maandag tot en met donderdag pas om 14:00 uur open en sluiten om 01:00 uur; op vrijdag rekt dat tot 02:00 uur, zaterdag begint om 13:00 uur en loopt eveneens tot 02:00 uur, en zondag draait van 13:00 tot 01:00 uur. Op een zondagavond in november is dit een van de weinige deuren in de stad die na tienen nog open staat.

De tweede is dat je nergens naar buiten hoeft. De hele zaak zit in één pand: pooltafels beneden, Pixel Play boven, bar ertussen. Op hun site komt het woord terras niet voor en beschrijven ze alles als binnenruimte, dus je jas hangt aan de kapstok en daar blijft hij.

Wie het goedkoop wil houden, blijft op de begane grond. Een pool- of snookertafel kost overdag € 12,50 per uur en dat is een tafelprijs, dus met vier man zit je rond de drie euro de man. Boven werkt het andersom: Pixel Play rekent per persoon, en dan is een uur met vier man ineens € 74. Het verschil is groot genoeg om vooraf te beslissen waar je de avond doorbrengt.

De grens die we eerlijk moeten noemen: een minimumleeftijd publiceren ze nergens, ook niet in hun algemene voorwaarden, maar dit is een sportsbar die doordeweeks pas na de middag opengaat en tot een uur ‘s nachts doordraait. Met een kind van zeven op een regenachtige woensdagochtend heb je hier niets te zoeken. Voor tieners en ouder klopt het wel.

Het blijft gieten, niemand heeft iets geregeld, en er moet nog een uur gevuld worden. Op de site van Escape World staat dan gewoon een rooster met vrije tijdstippen, en reserveren kan tot een uur voor aanvang.

Aan de Stationsstraat liggen vijf kamers achter evenveel deuren: een vlucht van Australië naar Amsterdam (Flight 815), een zwaarbeveiligde gevangenis (The Maze), een verjaardagspartijtje waar iets niet klopt (The Boogeyman), plus The Game en de Heineken Ontvoering. Zestig minuten per kamer, twee tot zes spelers, en ze draaien alle vijf op hetzelfde rooster. Is jouw eerste keuze net weg, dan staat de deur ernaast op datzelfde tijdstip vaak nog open. Voor gezelschappen van vijftien tot zesendertig personen bestaat daarnaast het groepsspel Time Crimes van 75 minuten.

Om wat er in dat rooster staat. Wij hebben het uitgelezen in hun eigen boekingsmodule, op veertien verschillende datums: op zaterdag begint de eerste ronde om 10:45 uur en de laatste om 21:15 uur, op vrijdag loopt het van 12:00 tot 22:00 uur, en van zondag tot en met donderdag van 12:00 tot 20:00 uur.

Twee dingen volgen daaruit. Zaterdagochtend is het enige moment in de week waarop je hier voor twaalven naar binnen kunt, dus een natte dinsdagochtend redt dit adres niet. Maar aan de andere kant van de dag is er ruimte zat: wie doordeweeks om zeven uur ‘s avonds besluit dat er nog iets moet gebeuren, boekt het slot van acht uur nog, en op vrijdag zit er zelfs om tien uur ‘s avonds nog een ronde in.

Let op één regel op hun menukaart. De City Game “Wandering Shadows” is buitenspel: die stuurt jullie met een opdracht de Tilburgse binnenstad in. Precies wat je op een regendag niet wilt, dus scroll er langs. De vijf kamers zelf liggen allemaal in hetzelfde pand en je komt tussen jas uittrekken en weer aantrekken geen seconde buiten. Ben je te vroeg, dan wacht je in de lounge met iets warms in plaats van onder de luifel.

De leeftijden zijn de derde overweging, en die vallen ongunstig uit. Vier van de vijf kamers beginnen pas bij veertien jaar, en de vijfde legt de ondergrens op twaalf, met tien als er een volwassene meegaat. Een gezin dat met jonge basisschoolkinderen de regen ontvlucht, komt hier dus niet binnen, hoe centraal het pand ook ligt.

Eerst het belangrijkste, want daar gaat elk lijstje de mist in: 013 is geen attractie waar je zomaar naar binnen wandelt. Er zijn geen openingstijden van het gebouw, er is geen entreeprijs en er is geen eigen café dat overdag koffie schenkt. Wat er wel is, is een programma. Staat er die avond een band, dan gaat de deur open voor wie een ticket heeft; staat er niets, dan is het pand dicht.

Als er wél iets op staat, kies je feitelijk tussen twee zalen. De Main Stage gaat tot drieduizend mensen en wordt per show ingekort tot 1.400 of 2.300 als de kaartverkoop dat vraagt. Daarnaast is er de Next Stage voor zevenhonderd bezoekers, verdeeld over een vloer en een balkon met een eigen bar. 013 programmeert ruim vierhonderd concerten per jaar voor meer dan 380.000 bezoekers, met het zwaartepunt bij hiphop, heavy muziek, alternatieve mainstream en elektronisch, plus eigen festivals als Roadburn.

De agenda op 013.nl loopt op dit moment tot in het najaar van 2027. Daar begin je dus, niet bij de vraag of het vanavond open is.

Omdat het weer in een concertzaal letterlijk ophoudt te bestaan zodra de deur dichtvalt. Je staat drie uur in een verduisterde hal met de bar op tien meter afstand, en of het buiten hoost of vriest merk je pas op de terugweg.

En omdat de schaal hier iets doet wat geen enkel ander binnenadres in Tilburg kan. Drieduizend mensen die tegelijk hetzelfde nummer meebrullen is een ander soort avond dan met z’n vieren aan een pooltafel. Dat 013 met 4,6 sterren uit ruim 10.800 beoordelingen de grootste cultuurvermelding van de stad is, komt niet door het gebouw maar door wat er in die zaal gebeurt.

De keerzijde hoort er meteen bij: dit is het minst spontane adres van de hele lijst. Wie op een druilerige dinsdag om vier uur bedenkt dat er iets moet gebeuren, heeft hier niets aan, tenzij er toevallig die avond iets speelt waar nog kaarten voor zijn. Voor die situatie staan er twaalf andere plekken in dit overzicht.

Naar binnen lopen en gaan zitten. Meer is er niet nodig: er is geen kassa, geen kaartje en geen lidmaatschap, en de hal is van ‘s ochtends tot ‘s avonds toegankelijk voor iedereen. Wie hier een uur doorbrengt, doet meestal drie dingen door elkaar: omhoog kijken naar het staal, iets uit een kast trekken en dan blijven hangen bij een tafel.

Het gebouw is opgedeeld in zes thematische labs. In het DigiLab experimenteer je met nieuwe media, hard- en software; het GameLab op de begane grond heeft consolegames, indiegames, retrogames en bordspellen en is wo t/m za van 13:00 tot 17:00 uur open, inclusief losse inloopsessies zoals Dungeons & Dragons. Verder zijn er het FutureLab, het WoordLab, het TijdLab en het FoodLab, plus een kinderafdeling en wisselende exposities.

Ergens tussen dat alles ligt het StadsCafé, waar je ook zonder iets te bestellen aan tafel kunt zitten met de krantenhoek binnen handbereik. Stroom en wifi zijn gratis en er zijn meer dan tweehonderd plekken om te zitten, dus je hoeft niet te vechten om een stopcontact.

Dit is het antwoord op de meest voorkomende versie van de vraag: het regent, we hebben niets afgesproken en we willen er geen geld aan uitgeven. Bijna elk ander adres in dit overzicht vraagt om een ticket, een tijdslot of allebei; alleen La Poubelle is net zo vrij, en die is ‘s zondags dicht. Hier stap je binnen zonder iets, en als het na twintig minuten tegenvalt loop je weer weg zonder dat het je iets gekost heeft.

Het tweede argument is de openingstijd. Doordeweeks kun je hier tot 22:00 uur terecht, en dat is een uitzonderlijk laat uur voor iets wat gratis is; de meeste musea in de stad zijn dan al vijf uur dicht. Wie na het werk nog ergens droog wil zitten heeft ma t/m vr dus een reële optie.

Het derde is de leeftijdsspreiding. Een peuter kan naar de kinderafdeling, een twaalfjarige zit woensdagmiddag in het GameLab en een volwassene leest of werkt aan een tafel, allemaal in hetzelfde gebouw en zonder dat iemand iets hoeft te betalen. Dat combineert geen enkel ander adres in Tilburg.

En dan het gebouw zelf, waar het meeste over gezegd wordt: klinknagels, een kraanbaan onder het dak en die enorme textielschermen die de ruimte in stukken hangen. Je snapt in tien seconden waarom er 4,6 sterren onder staan.

Rondlopen door een fabriek die nooit is verbouwd tot iets neutraals. De Pont noemt het pand zelf een indrukwekkend industriegebouw met een karakteristiek zaagtanddak, en dat dak doet het werk: het licht valt van boven binnen zonder ooit fel te worden, wat aan een grijze middag precies niets afdoet. De grote hallen wisselen af met de smalle wolhokken en de gangen ertussen, dus je bent voortdurend van formaat aan het wisselen zonder dat je het merkt.

Er staan doorlopend een wisseltentoonstelling en een presentatie uit de eigen collectie. Het museum zegt over zichzelf dat het radicaal voor de kunstenaar kiest en internationale hedendaagse kunst zonder compromis toont. Nuttig om te weten, want dat betekent ook: geen uitleg voorgekauwd op elk bordje.

Het bezoek speelt zich volledig binnen af. Achter het café ligt nog een tuin, maar die is een extraatje voor een droge dag en geen onderdeel van waar je voor komt.

Om drie redenen die op een natte dag alle drie tellen. Je hoeft niets vooraf te regelen: je loopt gewoon naar binnen, online reserveren mag maar hoeft niet. Onder de 27 is het gratis, elke openingsdag, dus voor studenten en jonge stellen is dit het duurste ogende gratis uitje van de stad. En op donderdagavond tussen 17:00 en 20:00 uur betaalt niemand entree, de enige avond in de week waarop hier iets te doen is.

Daar komt de omvang bij. Anderhalf tot twee uur is genoeg, en dat is precies lang genoeg om een bui uit te zitten zonder dat je halverwege gaat kijken hoe laat het is. Met kinderen werkt het beter dan de meeste mensen verwachten: er is ruimte, je mag praten, en werk dat je zonder kennis van kunstgeschiedenis raar of mooi kunt vinden lokt bij een kind van acht meer vragen uit dan bij een volwassene.

Wees eerlijk over de andere kant: met 4,3 sterren scoort De Pont lager dan de meeste adressen in dit overzicht, en dat komt door bezoekers die verwachtten dat kunst zichzelf zou uitleggen. Als niemand van jullie iets met abstracte kunst heeft, wordt het een korte middag.

Je meldt je bij de balie, koopt een dagpas en huurt voor € 4 klimschoenen. Daarna krijg je een korte uitleg over hoe het werkt en waar je op moet letten, en dan mag je de hal in. Een cursus, een klimpartner of eigen materiaal heb je niet nodig, want er hangen geen touwen: je klimt korte routes van ongeveer drie tot vierenhalve meter boven dikke valmatten.

Elke route is een puzzeltje van grepen dat je zo vaak mag proberen als je wilt, en er hangen makkelijke en moeilijke routes naast elkaar op dezelfde wand. Douches, kleedkamers, toiletten, water, wifi en de trainingsruimte zitten bij de prijs in. Achterin zit een bar met een lounge, dus je kunt tussendoor gewoon gaan zitten.

Omdat je hier op het moment zelf kunt besluiten om te gaan. Er is geen tijdslot, geen minimumaantal personen en geen webshop die je eerst moet doorlopen; het enige wat je hoeft te weten is hoe laat ze open zijn. Op maandag, woensdag, donderdag en vrijdag is dat van 09:30 tot 23:00 uur, dinsdag van 12:00 tot 23:00 uur, en in het weekend van 09:30 tot 22:00 uur.

Dat maakt het ook laat op de avond nog bruikbaar. Om acht uur beginnen kan doordeweeks prima, en je bent er niet aan vast: wie na een uur genoeg heeft, gaat aan de bar zitten in plaats van door te klimmen omdat het pakket nog loopt.

De eerlijke kant is fysiek. Boulderen vraagt vooral van je onderarmen en je vingers, en ongetrainde handen houden dat ongeveer een uur vol. Het is geen activiteit die zichzelf uitrekt tot een hele middag, en wie liever kijkt dan klimt staat hier vrij snel naast de mat.

Net als bij een poppodium koop je hier geen toegang tot een gebouw maar een stoel bij één voorstelling. Wat er speelt wisselt per avond: het huis programmeert cabaret, musical en muziektheater, klassieke muziek, dans, toneel, opera, circus en variété, en die genres staan als aparte filters in de agenda.

Er zijn drie zalen, en ze zijn behoorlijk verschillend. De Schouwburgzaal uit 1961 heeft 850 stoelen inclusief twee balkons en is sinds 2015 rijksmonument. De Concertzaal uit 1996 telt 750 plaatsen, ook met twee balkons, en heeft een lichtinstallatie in het plafond die je meteen ziet. De Studio is de kleine vlakkevloerzaal met een tribune tot 168 personen.

Daarnaast heeft het huis twee horecazaken die géén kaartje vragen: Stadscafé Benee voor koffie, lunch, diner en borrel, en Stadsfoyer Boove, een werk- en studieplek waar je met een QR-code bestelt maar niets hoeft af te nemen. Dat is het enige deel dat je zonder plan binnenloopt.

Om de reden waarom mensen al zestig jaar naar de schouwburg gaan: twee uur lang zit iemand anders aan het roer. Je hoeft niets te bedenken, niets te kiezen en niets te doen, en dat is op een verregende avond een luxe die geen enkele actieve binnenactiviteit je biedt.

Voor gezinnen is dit bovendien het enige podium in dit overzicht dat echt voor kinderen programmeert. In het lopende seizoen staan er zo’n twintig jeugd- en familievoorstellingen, allemaal met een leeftijd erbij, van 2+ voor Dikkie Dik tot 8+ voor Alice in Wonderland, en de meeste vallen op zondagmiddag of in een vakantie. Het huis ontvangt daarnaast jaarlijks meer dan tienduizend schoolkinderen.

En dan het café, dat in geen enkel lijstje voorkomt maar praktisch het nuttigst is. Benee en Boove zijn open voor iedereen, dus je kunt hier ook alleen maar gaan zitten. Alleen niet op maandag, en niet in de zomer. Zie hieronder.

Je kiest geen kaartje maar een kamer. Er zijn er drie en ze zijn allemaal alleen van jouw gezelschap tijdens de sessie. Senses meet 60 m² en begint bij € 115 voor tweeënhalf uur, met een Finse sauna, een stoomcabine, een whirlpool voor twee en een eigen bar. Seasons is 100 m², begint bij € 125 voor twee uur en heeft een jacuzzi met massagejets waar zes mensen in passen, plus privédouches. Glamour is met 125 m² de grootste, begint bij € 169 voor twee uur en heeft een verwarmd binnenzwembad van 24 m² waar de sauna op uitkijkt, met daarnaast een stoomcabine en infraroodzones.

Binnen die twee uur bepaal je zelf het tempo. Losse behandelingen kun je erbij plannen: een massage vanaf € 65 voor zestig minuten, een bindweefselmassage van dertig minuten voor € 69, een gezichtsbehandeling vanaf € 50. Eten en drinken laat je aanrukken in plaats van dat je ervoor de deur uit gaat.

Omdat dit het enige adres in deze gids is waar warm worden het hele doel is en niet een bijkomstigheid. Buiten regent het, hier zit je in een ruimte van dertig, veertig graden waar niemand anders binnenkomt, en dat verschil voel je binnen tien minuten. Voor een grijze zaterdag waarop je vooral niet meer naar buiten wilt, is dat een preciezer antwoord dan nog een museum.

Het tweede argument is de rekensom. De tarieven horen bij de ruimte en niet bij de persoon, dus met zijn vieren in Seasons betaal je ruim € 31 per hoofd voor twee uur en met zijn tweeën in Senses zo’n € 57,50. Nergens op de site staat het woord “p.p.” naast deze bedragen, en Seasons en Glamour publiceren een maximum van 6 en 12 personen, wat alleen ergens op slaat als je een ruimte huurt. Laat het bij het boeken toch even bevestigen, want expliciet uitgeschreven staat het niet.

Spontaan is dit niet. Je moet reserveren, en dat is geen formaliteit: annuleren kan kosteloos tot zeven kalenderdagen vooraf, daarbinnen betaal je de helft en binnen 48 uur het hele bedrag. Wie ‘s ochtends naar buiten kijkt en dan pas beslist, komt hier niet binnen.

Binnenlopen en kijken wat er die dag staat. De hal aan de Hoevenseweg is verdeeld in afdelingen, en de twee waar je het langst blijft hangen zijn textiel en elektra. Bij textiel hangt alles van vintage tot carnavalskleding, plus dames-, heren- en kinderkleding, sportspullen, beddengoed, tafelkleden en gordijnen.

Bij elektra staan grote en kleine apparaten die schoongemaakt, waar nodig gerepareerd en getest zijn. Op alles met een stekker zit dertig dagen garantie op vertoon van de kassabon, wat je bij een kringloop niet vanzelfsprekend krijgt. Ze zijn tegelijk WeCycle-inzamelpunt, dus je kunt er ook je eigen kapotte apparaat achterlaten.

Achter de winkel zit een houtwerkplaats die onverkoopbare hardhouten meubels demonteert, tot planken verzaagt en tot panelen verlijmt. Onder de naam Meubelplus maken ze daar op bestelling kasten en tafels van, in eiken, beuken, meranti, grenen of vuren, waarbij je zelf meepraat over de samenstelling van de panelen. Daarnaast knapt atelier VERHIP! versleten meubels op met nieuwe bekleding of verf. Wie tussendoor wil zitten, gaat naar het Koffiehuukske.

Omdat het niets kost en er niets te regelen valt. Geen entree, geen kaartje, geen tijd waarop je binnen moet zijn: je stapt naar binnen wanneer het je uitkomt en loopt weer weg zodra je genoeg gezien hebt. Op een natte middag is dat samen met de LocHal de laagste drempel die deze gids te bieden heeft, en de rekening blijft ook echt op nul staan als je niets meeneemt.

De keerzijde staat er even hard bij. Dit is een winkel, geen attractie. Er is geen route, er is niets ingericht om iemand bezig te houden, en je bent hier binnen een uur klaar. Met kinderen erbij houdt het nog sneller op: er staat speelgoed, maar dat vult een kwartier en geen middag.

En dan de openingstijden, want daar zit hier de klem. Doordeweeks en op zaterdag gaat de deur om 17:00 uur dicht en op zondag is de winkel gesloten, dus als binnenoptie werkt dit alleen overdag en niet in het weekendritme waarin je zondag nog iets zoekt.

⚠️ Eerst het belangrijkste: er valt hier op dit moment niet te zwemmen. Op hun eigen pagina staat onder Programma dat de accommodatie gesloten is tot en met zondag 23 augustus, dus de eerste dag waarop je hier weer het water in kunt is maandag 24 augustus. Sla dit adres tot die tijd over, hoe hard het ook regent.

Daarna heb je een compleet overdekt zwembad tot je beschikking. Er ligt een 25-meter wedstrijdbad, een recreatiebad en een therapiebad van 31,5 graden, en daarnaast een witte glijbaan en duikplanken van 1 en 3 meter. Voor wie het rustig aan wil doen zijn er stoomcabines en een groepswhirlpool. Kluisjes zijn gratis met een code, parkeren is gratis en er stopt een bus op loopafstand.

Omdat een binnenbad kinderen bij slecht weer twee uur lang uit zichzelf bezig houdt. Een glijbaan en een duikplank vragen geen programma en geen begeleiding: je koopt een ticket, je gaat het water in en de middag vult zichzelf. Reserveren hoeft voor recreatief zwemmen niet, alleen therapeutisch banenzwemmen en banenzwemmen voor vrouwen moeten hier online worden vastgelegd.

Het gemeentelijke zwemprogramma kent verschillende soorten publiek zwemmen naast elkaar, en dat scheelt voor wie je meeneemt. Bij recreatief zwemmen is iedereen welkom, bij banenzwemmen zwem je baantjes en mag je niet duiken, en bij familiezwemmen is het bad alleen open voor gezinnen: minimaal één kind en één begeleider die qua leeftijd de ouder kan zijn, waarbij een leeftijdsverschil van minstens zestien jaar geldt. Grootouders met kleinkinderen mogen ook.

Welke van die momenten Drieburcht na de heropening draait, is nu niet te zien. Het rooster staat per dag op de site en loopt ongeveer twee weken vooruit, dus het is geen seizoensrooster dat je een maand van tevoren kunt plannen. In het rooster van dit moment komt Drieburcht helemaal niet voor, simpelweg omdat het bad dicht is. Wil je een tijd weten voor eind augustus, bel dan 013 751 67 00.