Uitjes Tilburg: 13 ideeën, van gratis tot een hele dag

Zeven duels, getrokken uit de tien games die in Tilburg staan opgesteld. Mikken, reageren, onthouden, gokken: elke paar minuten vraagt de volgende installatie iets anders van je. De indeling wisselt onderweg, dus je speelt niet de hele middag tegen dezelfde persoon.

Je stand houd je bij op je eigen telefoon. Er hangt geen scherm in de zaal waar iedereen naar staat te turen; wie wil weten hoe hij ervoor staat, kijkt op zijn scherm in zijn hand. Bij het standaardpakket horen een persoonlijke ontvangst en één drankje.

Wij runnen deze zaal zelf, dus weeg dit stuk daarop. Wat het op een lege zaterdag oplost: je hoeft niks te bedenken en niks te verdelen. Je kiest online een tijdslot, iedereen komt naar hetzelfde adres, en anderhalf tot twee uur later is de middag gevuld zonder dat iemand een programma heeft gemaakt. Op zaterdag gaan de deuren om 12:00 uur open en pas om middernacht weer dicht, dus een uitje voor de lunch en een uitje na het eten kunnen allebei.

Het tweede argument is de spreiding. Omdat de tien games om iets anders vragen, zit er nooit één type winnaar aan de top: wie snel drukt, verliest twee duels later van wie beter onthoudt. Voor een gezelschap waarin de een fanatiek is en de ander vooral meeloopt, houdt dat de uitslag tot het eind spannend.

Nu de beperking die dit uitje voor een deel van de lezers meteen afsluit: je moet minstens elf jaar zijn én minstens 140 cm lang. Beide, niet een van de twee. Kom je met een kind van acht, dan kun je hier niet terecht, en bij een kind van tien of elf is het verstandig om eerst de meetlat te pakken in plaats van op de leeftijd af te gaan. Dat is een echte grens, geen kleine letters: voor gezinnen met basisschoolkinderen onder groep 8 valt dit adres af.

Je parkeert gratis aan de Reeshofdijk en staat meteen op het terrein: een midgetgolfbaan van zestien holes voor € 3,50 per persoon, een speeltuin met een waterspeeltuin die De Tierelier heet, en een weide met pony’s, geiten en kippen waar de kinderen tussendoor gaan kijken. Reserveren voor het midgetgolfen hoeft niet, tenzij je met een grote groep komt.

Achter de speeltuin ligt twee hectare bos, en daar draait de outdoor lasergame. Twee kampen, twee teams, en het spel is pas voorbij als één team het andere volledig heeft uitgeschakeld. Vanaf 8 jaar, en je boekt het niet bij de uitspanning zelf maar via outrex.nl.

Binnen zit een familierestaurant met pannenkoeken, huisgemaakte stoverij, saté en uitsmijters. In de zomer staat er midden in de speeltuin een frietkraam, en naast de speeltuin schenkt De Kleine Geit koffie met verse appeltaart.

Om het bedrag. Drie euro vijftig is het laagste tarief in deze gids waar je iets voor terugkrijgt, en daar krijg je een baan van zestien holes voor die het uitje makkelijk anderhalf uur vult. Wie daarna nog niet naar huis wil, laat de kinderen los in de speeltuin en gaat zelf op het bosterras zitten. Dat is geen programma, dat is gewoon een middag die zichzelf invult.

De eerlijke kant: dit is een buitenlocatie en zo moet je hem ook plannen. Er is wel een indoor lasergame in een omgebouwde geitenstal van 250 vierkante meter, maar die is alleen te boeken vanaf acht kinderen als kinderfeestje. Als losse regenoptie voor een gezin van vier bestaat hij dus niet. Regent het, dan blijft er een restaurant over en verder niets.

Let ook op de speeltuin zelf. Op het moment van schrijven staat op hun eigen pagina dat er groot onderhoud plaatsvindt en dat het fort niet toegankelijk is. Bel voordat je rijdt als dat fort de reden van het uitje is.

Je legt een handdoek op het zand en zwemt. Meer hoeft er niet te gebeuren. De Rauwbraken is een natuurplas met strand en speelveld eromheen, met toiletten, douches, omkleedhokjes, een duikplank, een speeltuin en een beachbar voor ijs en snacks.

De plas heeft een ondiep en een diep gedeelte, dus kleine kinderen kunnen pootjebaden terwijl de rest doorzwemt naar de duikplank. Er is een aangewezen toezichtzone waar lifeguards meekijken; buiten die zone kijkt er niemand mee, en dat schrijft het strandbad zelf ook zo op. Kinderen zonder zwemdiploma moeten zwemvleugels of een ander drijfmiddel aan.

Op hetzelfde adres staat Arbie’s Beachhouse, het strandpaviljoen. Daar rol je na afloop het terras op voor een lunch, een borrel of een diner.

Omdat je er niets voor hoeft te regelen. Geen tijdslot, geen online kaartje, geen minimumaantal: je koopt een dagticket bij de entree en loopt door. Dat maakt het een van de weinige betaalde adressen in deze gids die om tien over elf op een warme zaterdag nog kunnen.

Het tarief helpt daarbij. Vanaf 4 jaar betaal je € 6,50 doordeweeks en € 7,50 in het weekend, kinderen tot en met 3 jaar zwemmen gratis, en wie pas na 16:30 uur binnenkomt betaalt € 4,00. Voor een gezin van vier kost een hele middag aan het water dus minder dan twee bioscoopkaartjes.

De beperking is even simpel als het aanbod: dit werkt alleen bij mooi weer, en alleen tussen 1 mei en 30 augustus. In mei en tot 25 juni gaat het bad bovendien alleen van vrijdag tot en met zondag open. Wordt het bewolkt, dan is er geen binnenruimte om naar uit te wijken, alleen het paviljoen.

Het park verkoopt geen losse ritjes: vier safarivormen zitten allemaal in hetzelfde entreeticket. Met je eigen auto rijd je in gemiddeld een uur langs de savannes, en je bepaalt zelf waar je stilstaat. Te voet loop je daarna hetzelfde park nog eens, langs de dieren die je vanuit de auto niet ziet, met speelplekken en avonturenroutes voor onderweg.

De bootsafari duurt ongeveer een half uur en vaart op wisselende dagen en tijden, met een ranger aan boord die vertelt wat er op de oever staat. De bussafari is er alleen van 1 oktober tot en met 31 maart, dus wie in de zomer komt heeft er drie.

Dit is het enige adres binnen een kwartier rijden van Tilburg waar één kaartje een hele dag draagt. Geen tijdslot van anderhalf uur, geen tweede boeking voor de middag: je rijdt om half tien het terrein op en je bent er tot je genoeg hebt.

Voor een gemengd gezelschap is het bovendien het makkelijkste antwoord dat er is. Niemand hoeft mee te kunnen komen. Wie slecht loopt blijft in de auto of op de boot zitten, kinderen rennen de avonturenroutes leeg, en de rest wandelt zo ver als hij zin heeft. Kinderen tot drie jaar komen er gratis in, dus voor een dag met een kinderwagen erbij hoef je niets extra’s te regelen.

Wat je ervoor moet accepteren: een dag hier speelt zich vrijwel helemaal in de open lucht af. De autosafari houdt je droog, dat klopt, maar de andere drie vormen niet. Bij regen die de hele dag doorzet betaal je bijna dertig euro per persoon voor één uur rijden en daarna een parkeerterrein.

Je loopt vanaf Tilburg Centraal tweehonderd meter naar het Huis van Muziek en gaat naar binnen bij het museum over Mathieu Kessels, die hier ooit een instrumentenfabriek runde die tot ver buiten Brabant leverde. De tentoonstelling vertelt dat verhaal aan de hand van de collectie.

Het deel waar je voor komt heet het MuziekLab. Daar staan blaasinstrumenten, snaarinstrumenten en slagwerk klaar die je zelf mag oppakken en laten klinken. Kijken mag ook, maar dat is niet de bedoeling van de ruimte.

Verder is er een restauratie-atelier waar de machines en het gereedschap gewoon in gebruik zijn: er worden instrumenten uit de eigen collectie en uit particulier bezit hersteld terwijl je kijkt. En met je toegangsbewijs kun je gratis meelopen met een rondleiding, op wo, do en vr om 11:30 en 14:00 uur en op za en zo om 13:00 uur.

Omdat aanraken hier het uitgangspunt is in plaats van de uitzondering. In het MuziekLab hoeven de kinderen niet aan de rem, en dat scheelt bij een kind van negen ongeveer een uur aan geduld. Een trompet die de eerste keer niet meer dan een scheve toon geeft, doet meer dan een vitrine met een bordje ernaast.

Het formaat past er ook bij. Anderhalf tot twee uur is genoeg, en dat is precies de spanningsboog van een regenachtige zondagmiddag. Je stapt uit de trein, je loopt drie minuten, je bent binnen, en na afloop zit je in het museumcafé of ben je zo weer op het perron.

Het tarief blijft klein: € 11 voor volwassenen, € 6 voor kinderen van 4 t/m 12, gratis tot en met 3 jaar en gratis met een Museumkaart of ICOM-pas. Met een studentenkaart, CJP of CKV-pas betaal je de helft.

Achter de gevel aan de Spoorlaan zit iets wat verder nergens in de stad staat: ruim veertig kamers, stuk voor stuk met de hand gebouwd, zonder bordjes en zonder route. Je zoekt zelf de openingen, wringt je door gaten in muren, kruipt tunnels door en komt telkens uit in een ruimte waar je niets van verwachtte.

Doloris rekent op dertig tot zestig minuten, maar niemand jaagt je op. Bij het inchecken wijzen ze de nooddeuren aan, dus wie halverwege genoeg heeft, staat binnen een minuut weer buiten.

Voor een middag zonder plan is dit de kortste route naar iets wat je nog nooit gedaan hebt. Je koopt een tijdslot, je loopt er in acht minuten vanaf Tilburg Centraal naartoe, en een uur later heb je een verhaal. Op een dag met slagregen werkt het extra goed, want binnen merk je van het weer helemaal niets.

Maar dit is het adres van deze lijst met de meeste voorwaarden, en die staan niet in de kleine lettertjes. Onder de twaalf kom je er niet in. Klimmen en kruipen zijn geen onderdeel dat je kunt overslaan maar de manier waarop je vooruit komt, dus een rolstoel gaat niet mee. Doloris sluit bezoek daarnaast uit bij zwangerschap, gevoeligheid voor epileptische aanvallen, een angststoornis, claustrofobie of angst voor kleine donkere ruimtes en bij nachtblindheid. En wie er al een paar drankjes op heeft, mag door het personeel worden geweigerd.

Dat maakt dit een uitje voor volwassenen en tieners die weten waar ze aan beginnen, en niet voor een spontaan gezinsuitje op zondagmiddag. Wie met een kind van tien voor de deur staat, gaat weer naar huis.

Jullie parkeren, lopen naar binnen en kiezen aan de balie een route. Dat is het hele concept: dit gebouw aan de Van Tienhovenlaan is de voordeur van de Oisterwijkse Bossen en Vennen, en Natuurmonumenten laat er vijf wandelroutes en twee fietsroutes beginnen. In de winkel liggen de kaarten, bij de ingang staan aquaria, en wie geen zin heeft om te kiezen loopt gewoon de bordjes achterna.

Eén van die routes is een rolstoelroute van 3 kilometer over halfverharding, met een aangepaste vissteiger en banken onderweg. Er is bovendien een terreinrolstoel van het merk Hippocampe te leen, waarmee je ook de zandpaden op kunt. Achter het gebouw ligt de Speelnatuur van OERRR: klimtoestellen van boomstammen, een uitkijkpunt en water waar kinderen vanaf twee jaar in mogen ploeteren. Aan diezelfde ingang zit restaurant Groot Speijck, met een open haard binnen en een terras dat aan het bos grenst.

Omdat je hier met een gezin of een grotere groep naartoe kunt rijden zonder dat iemand vooraf iets hoeft te regelen. Geen tijdslot, geen minimumaantal, geen kaartje. Je loopt naar binnen en je loopt naar buiten, en je betaalt alleen als je koffie neemt of de kinderen het speelbos in stuurt.

Wat dit adres onderscheidt van “ergens in het bos parkeren”, is dat de routes al voor je uitgezocht zijn en op lengte verschillen. Wie een uurtje wil, pakt de korte lus. Wie een halve dag wil, pakt de negen kilometer langs de vennen. Binnen dezelfde groep kun je dus splitsen en op dezelfde plek weer bij elkaar komen, en die plek heeft toiletten en een keuken. Dat is precies wat een gemengd gezelschap met opa’s en peuters nodig heeft.

De ligging helpt ook: vanuit Tilburg rijd je er in een kwartier heen, wat korter is dan de meeste stadsritten op vrijdagmiddag.

Vijf minuten lopen vanaf het centrum staan zeventien professionele SAM-pooltafels, één snookertafel, één carambooltafel en vijf wedstrijddartbanen. Je pakt een tafel, je krijgt een korte uitleg als je nog nooit gespeeld hebt, en verder bepaal je zelf hoe lang het duurt: er wordt per minuut afgerekend, dus een uur en tien minuten kost precies een uur en tien minuten.

Boven liggen twee Pixel Play-vloeren. Dat zijn LED-vloeren met geluid waarop je rent, springt en de foute tegels ontwijkt om punten te scoren, per vloer met twee tot vijf spelers tegelijk. Het niveau is instelbaar, dus een groep van gemengde leeftijd hoeft niet op elkaar te wachten.

En er zijn bordspellen, zeven tv’s in de sportsbar, en een aparte afgescheiden ruimte met een eigen bar voor wie met een groter gezelschap komt.

Om de openingstijden. Op zondag kun je hier tot 01:00 uur terecht en op vrijdag en zaterdag tot 02:00 uur, en dat maakt dit het enige adres in deze gids dat nog werkt als de rest van de stad al dicht is. Wie om acht uur ‘s avonds nog niet weet wat hij gaat doen, kan hier gewoon binnenlopen: reserveren mag via telefoon of WhatsApp, maar met zeventien tafels sta je zelden te wachten.

De rekensom valt ook mee. Een pooltafel kost overdag € 12,50 per uur, en die verdeel je over vier man. Darten kost helemaal niets, iedereen mag de banen gebruiken.

De eerlijke grens: dit is een sportsbar, en de deuren gaan pas om 14:00 uur open, in het weekend om 13:00 uur. Een minimumleeftijd publiceren ze niet, maar met kleine kinderen op een woensdagmiddag is dit niet het adres. Voor tieners, studenten en volwassenen wel.

Je loopt het Wandelbos in en komt bij een verzameling weides en hokken met verschillende soorten kippen, schapen, geiten, vogels, pony’s en een kroonkraanvogel van 22 jaar oud. Er is een speeltuin naast, en om het geheel heen ligt het parkbos waar je in een half uur een rondje doorheen loopt. Meer is het niet, en meer hoeft het ook niet te zijn: dit is het adres waar een uur zoek is voordat je er erg in hebt.

Eén huisregel valt op en die staat er niet voor niets: voeren mag niet. De dieren krijgen speciaal voer en worden ziek van wat jij meeneemt, dus de zak oud brood laat je thuis.

Omdat het een van de weinige dingen in Tilburg is waar je met kinderen naartoe kunt zonder één beslissing te nemen. Geen kaartje, geen tijdslot, geen route. Je fietst erheen, je kijkt naar de geiten, je gaat weer weg. De 4,3 sterren van meer dan zeshonderd bezoekers zeggen dat dat voor de meeste mensen precies genoeg is.

Het praktische voordeel op de andere Tilburgse boerderijen zit in de openingstijd. De vier bemenste locaties draaien op klokuren, meestal van tien tot vijf. Het Wandelbos volgt het daglicht: vanaf een uur na zonsopgang tot een uur voor zonsondergang. In juni betekent dat een venster van pakweg halfzeven ‘s ochtends tot rond negenen ‘s avonds, en dat maakt het het enige adres van de vijf waar je na het avondeten nog even langs kunt.

Eén ding moet je wel weten, want dit gaat mis bij iedereen die het op een vrije dag probeert: op maandag zijn de Onze 013 boerderijen dicht. Alle vijf. Kerkibo (4,2 ★ / 324), ‘t Valleike (4,3 ★ / 247), Maria Goretti (4,2 ★ / 97) en Stokhasselt (4,6 ★ / 75) net zo goed als deze. Wil je op maandag toch dieren zien, dan blijven alleen de Dierenweide Roomley in Udenhout en de Hertenweide in het Quirijnstokpark over: die twee staan als “altijd open” aangegeven.

Je loopt een markt af, en welke dat is hangt af van welke dag het is. De gemeente houdt binnen de stad zes weekmarkten aan, met dit rooster:

• wo Besterdplein, 08:00–13:00 uur
• do Westermarkt, 08:00–13:00 uur
• do Heyhoef in de Reeshof, 11:00–17:00 uur
• vr Stadhuisplein, 08:00–13:00 uur
• vr Wagnerplein, 09:00–17:00 uur
• za Stadsforum, 09:00–17:00 uur

De zaterdagmarkt op het Stadsforum is de grootste en de bekendste van de stad. Die stond jarenlang op het Koningsplein en is verhuisd toen dat plein op de schop ging, wat verklaart waarom sommige overzichtssites nog steeds het oude adres en de oude tijden noemen. Buiten de stadsgrens houdt de gemeente er nog twee: Berkel-Enschot op donderdag bij Koningsoord en Udenhout op dinsdag op het Tongerloplein, allebei 09:00–12:00 uur.

Naast dit vaste rooster draaien er twee markten die je op de agenda moet nakijken. De Spoormarkt rond De Houtloods in de Spoorzone is de opvolger van VERS Tilburg: een streek- en versmarkt op zondag, met boeren, kwekers en brouwers die hun spullen niet alleen verkopen maar ook laten zien en proeven. En de Spoorzone Market staat elke eerste zaterdag van de maand in de Binnentuin achter het station, elke keer met een ander thema, van vintage en tweedehands kleding tot een editie met honderden platen en een dj.

Omdat dit het enige item op deze lijst is dat op zes verschillende dagen op een andere plek in de stad staat, zonder dat het één cent kost of iets van je vraagt. Een markt aflopen is een uitje dat zichzelf vult. Je kijkt, je proeft, je koopt iets waarvan je thuis niet weet wat je ermee moet, en na anderhalf uur heb je genoeg gezien.

De reden dat dit hier staat en niet in een rijtje “gratis tips” is de tijdindeling. De meeste Tilburgse markten zijn ochtendmarkten die om één uur zijn afgelopen, en daar loop je als bezoeker dus tegenaan. Er zijn er precies drie waar dat niet geldt: Heyhoef op donderdag, het Wagnerplein op vrijdag en het Stadsforum op zaterdag lopen door tot vijf uur. Wie ‘s ochtends niet weg kan, heeft daarmee alsnog drie opties in de week.

Met kinderen werkt het beter dan je zou denken, mits je het kort houdt. Een markt is druk, luid en er valt overal iets te pakken, en de kraam met stroopwafels of vis is voor de meeste kinderen het hoogtepunt van de middag.

Je zet de auto neer bij het Spinderpad of aan de Galgeneindsestraat en dan begint het meteen. Huis ter Heide is een open landschap van vennen, heide en jonge bossen bij De Moer, en Natuurmonumenten heeft er zes gemarkeerde routes uitgezet die tussen de 2,5 en 8 kilometer lang zijn. Er zit een rolstoelroute bij, een variant voor wie met begeleiding rijdt, en een route die speciaal langs de plekken loopt waar je kans maakt om dieren te zien.

Het stuk waar iedereen voor komt is het vlonderpad van ruim 250 meter over het Moerven. Je loopt op planken vlak boven het water, met riet aan weerskanten, en aan de westkant van datzelfde ven staat een uitkijktoren waar je het hele wateroppervlak in één keer overziet. Verspreid door het gebied lopen Schotse hooglanders die de begroeiing kort houden. Ze staan er het hele jaar, dus grote kans dat je ze passeert.

Dit is het tegenovergestelde van een dagje waarbij je vooraf iets moet vastleggen. Er is geen kassa, geen openingstijd en geen seizoen, dus je besluit zaterdagochtend om tien over negen dat je gaat, en voor tienen sta je op het vlonderpad.

Voor een gemengd gezelschap is de routelengte het echte argument. Tussen 2,5 en 8 kilometer past bijna iedereen: met kleine kinderen doe je de korte lus tot het ven en terug, met wandelschoenen aan pak je de acht. En anders dan bij een bospad zonder mikpunt heb je hier drie concrete dingen om naartoe te lopen, wat met kinderen erbij het verschil maakt tussen zeuren en doorlopen: de planken, de toren en de koeien.

Wat je vooraf moet weten: het gebied heeft geen voorzieningen. Geen bezoekerscentrum, geen kiosk, en op de site staan geen toiletten vermeld. Eten en drinken doe je in De Moer zelf, waar ‘t Maoske en De Moerse Hoeve zitten.

Je volgt een route die geen enkele instantie heeft bedacht. Wilko Elsinga, gewoon een Tilburger, gebruikte de coronamaanden om de losse street-artplekken in zijn stad aan elkaar te rijgen tot één doorlopende lus van vijftien kilometer, en tilburg.com heeft die daarna overgenomen en verspreid. Het aantal muren dat je onderweg passeert loopt in de bronnen uiteen, doordat er in de loop van de jaren zijn bijgekomen: tilburg.com houdt het inmiddels op 36 muurschilderingen.

De lus begint bij Tilburg Centraal, en dat is een bewuste keuze: wie van buiten de stad met de trein komt, kan meteen aan de wandel. Elsinga heeft de route daarnaast door de rustige straten getrokken in plaats van door het centrum, waardoor je onderweg langs een aantal plekken komt die niets met graffiti te maken hebben maar wel de moeite waard zijn: het Wilhelminapark, De Pont en het Textielmuseum liggen alle drie aan het parcours.

Je kunt hem lopen of fietsen, en de gpx haal je gratis binnen via de exportknop op de routepagina, waarna je hem in je wandel- of fietsnavigatie zet.

Dit is het item op deze lijst dat je in geen enkel toeristenlijstje tegenkomt, en dat is precies de reden om het te doen. Geen entree, geen openingstijd, geen seizoen. Je besluit om elf uur dat je gaat, je opent de gpx en je bent bezig.

Wat het beter maakt dan een gewone stadswandeling: er zit een verzamelelement in. Vijftien kilometer door een stad die je meent te kennen levert een verrassend rijtje muren op waar je jarenlang langs bent gefietst zonder ze te zien, en dat is het soort ontdekking dat je thuis nog doorvertelt. Voor twee tot vier mensen die een dag vrij hebben en zin hebben om te bewegen, is dit een van de eerlijkste manieren om Tilburg te leren kennen.

De route is niet geschikt voor jonge kinderen. Vijftien kilometer te voet is voor volwassenen al een dagtaak, en op de fiets zit je in het verkeer van gewone woonstraten met stoppen en oversteken. Wie het toch met kinderen wil doen, knipt er een stuk uit en laat de rest zitten. De route is een lus, dus dat kan.

Je loopt naar binnen en je kijkt rond, en dat is de hele activiteit. De hal aan de Hoevenseweg is groot genoeg om er een uur zoet te zijn: kleding, meubels, speelgoed, servies, boeken en gereedschap, en elke week staat er ander spul.

Wat La Poubelle onderscheidt van een gemiddelde kringloop zijn de drie werkplaatsen erachter. In de fietsenwerkplaats worden ingeleverde fietsen weer rijklaar gemaakt. De houtwerkplaats zaagt onverkoopbare meubels tot planken en lijmt daar nieuwe tafels van, in overleg met de klant, dus maatwerk kan. En in atelier VERHIP! krijgen versleten meubels een nieuwe bekleding of een laag verf, en worden er van de reststromen uit de houtwerkplaats nieuwe dingen gemaakt. Die stukken zijn stuk voor stuk uniek, en de winkel zegt er eerlijk bij dat de prijzen hoger liggen dan de gewone kringloopprijzen.

Omdat het niks kost en je nergens iets voor hoeft te regelen. Geen tijdslot, geen kaartje, geen minimumaantal personen: je stapt naar binnen op het moment dat het je uitkomt en je loopt weer weg wanneer je genoeg gezien hebt. Voor een zaterdagochtend die nog leeg is, is dat een lage drempel.

Het is ook een van de weinige adressen op deze lijst waar de regen niets uitmaakt en de rekening toch op nul blijft staan. Twee mensen kunnen er anderhalf uur rondlopen zonder één euro uit te geven, en wie wél iets vindt, betaalt voor een tafel of een jas en niet voor de toegang.

Dit is wel een winkel en geen attractie. Er is niets ingericht om iemand bezig te houden, er is geen route en er valt niets te doen behalve kijken. Kinderen zijn welkom en er staat een speelgoedafdeling, maar reken erop dat je er twintig minuten mee wint en geen middag. Wie met een gezin een dag wil vullen, kiest iets anders van deze lijst en neemt La Poubelle er hoogstens onderweg bij.